De Dolomieten: Lago di Braies, Seceda en een hike naar Lago di Sorapis

Grijze, kale toppen die uit het niets omhoogschieten, groene alpenweides en meren in kleuren die je niet voor mogelijk houdt. De Dolomieten waren voor ons het hoogtepunt van deze roadtrip. We kampeerden vijf dagen in een dennenbos en hadden elke dag een nieuw plekje op het programma.

Kamperen op 1680 meter

Onze camping lag in Alta Badia, op 1680 meter hoogte, midden in een bos. Rust verzekerd, en 's avonds ook verkoeling. Iets te veel verkoeling, eerlijk gezegd: 's nachts zakte de temperatuur tot acht graden. Neem dus een warme slaapzak mee, ook in juli.

Lago di Braies bij zonsopgang

Lago di Braies is een van de bekendste meren van de Dolomieten, en dat merk je. Wij zetten de wekker heel vroeg en waren er nog voor acht uur. Op dat moment liggen de roeibootjes nog aan de kant en is het water zo stil dat de bergtoppen er perfect in weerspiegelen. Adembenemend.

Daarna wandelden we het pad rond het meer, zo'n uurtje, met onderweg mooie uitzichtpunten en plekjes waar het water turquoise kleurt.

Goed om te weten in de zomer is de weg naar Lago di Braies overdag beperkt toegankelijk en moet je een parkeerplaats reserveren. Kijk dit vooraf na.

De Seceda

Omdat we zo vroeg op pad waren, hadden we nog een hele dag voor ons. Vanuit Val Gardena neem je de kabelbaan naar de Seceda, tot zo'n 2500 meter. Daar kijk je uit op een scherpe bergkam die aan één kant loodrecht naar beneden valt, met alle toppen van de Dolomieten eromheen.

Bij de berghut boven vind je ligstoelen in het gras. Een drankje erbij en je zit op de mooiste plek van Zuid-Tirol.

De hike naar Lago di Sorapis

Lago di Sorapis bereik je niet met de auto. Het meer ligt hoog tussen de toppen en je moet er te voet naartoe. Wij kozen het pad vanaf de Passo Tre Croci, zo'n zes kilometer en twee uur klimmen. Onderweg kom je stukken met kabels, metalen trappen, houten paadjes tegen de rots en hier en daar een afgrond. Niet voor wie hoogtevrees heeft, maar wel te doen.

En dan ineens: het meer. Melkachtig lichtblauw water met een spitse bergtop erboven. We zochten een rustig plekje, aten onze lunch en bleven gewoon kijken. Daarna nog dezelfde weg terug, maar daar dachten we boven nog niet aan.

Onze tip start vroeg. Wij begonnen pas om één uur en moesten op tijd terug zijn voor het donker werd.

Een rustdag aan Lago di Corvara

Na de hike gunden we onze benen een rustige dag. In Corvara ligt een soort grote zwemvijver met een ligweide, een bar en uitzicht op de bergen. Zon op de snoet, voeten in het water.

De Cadini di Misurina

Een onweer gooide roet in het eten voor ons laatste uitzichtpunt, dus dat bewaarden we voor de terugweg naar huis. Vlak bij de bekende Tre Cime wandel je in een halfuur naar een uitzichtpunt op de Cadini di Misurina, een rij grillige, grijze toppen. Het laatste stukje is een smalle bergrichel waar net plaats is voor je voeten. Spannend, maar wat een uitzicht. De perfecte afsluiter van de reis.

Tot slot

De Dolomieten vragen wat vroege wekkers en sterke kuiten, maar je krijgt er de mooiste natuur van de Alpen voor terug. Hebben we er genoeg van gezien? Absoluut niet. Wij komen terug. Jouw droomreis, onze ervaring.