Taroudant, Tafraout en Paradise Valley: het rustige zuiden van Marokko

Na de kloven en kasbahs reden we verder naar het zuidwesten. Hier komen minder toeristen, en dat merk je. Het tempo ligt lager, de mensen zijn nieuwsgierig en het landschap verandert om de paar uur. Dit deel van de reis was vooral bedoeld om wat uit te rusten, en dat is gelukt.

Taroudant: het kleine Marrakech

Taroudant wordt soms het kleine Marrakech genoemd, omdat de stad ook omringd is door roze stadsmuren. We verwachtten er eerlijk gezegd niet veel van, maar het viel enorm mee. Er is veel leven op straat, een gezellig plein en echte lokale markten waar je bergen sinaasappels, bonen en kruiden ziet. In de souk hangen koperen lampen en kleurrijke stoffen, en je wordt veel minder aangesproken dan in de grote steden.

Onze riad was heel gezellig, met een binnenplaats vol palmen en een zwembad. Dat zwembad bleek wel ijskoud. Een deel van ons waagde zich toch aan een duik, de rest hield het bij een voetbadje met een boek in de hand.

Chillen in de bergen rond Tafraout

Van Taroudant naar Tafraout rijd je over een smalle, kronkelende bergweg. Het is een spannende rit, maar het uitzicht is het meer dan waard. Onze kasbah lag midden tussen de bergen van roze graniet, met een zwembad en volle zon. Meer hadden we die dag niet nodig. We deden niets anders dan zwemmen, lezen en genieten van het uitzicht.

Les Rochers Peints

De volgende ochtend stonden we vroeg op voor een korte wandeling naar Les Rochers Peints, de geschilderde rotsen. In de jaren tachtig schilderde de Belgische kunstenaar Jean Vérame hier een hele reeks rotsblokken in fel blauw, roze en paars. Of het kunst is, daar kan je over discussiëren, maar het effect is wel bijzonder. Tussen de ruige bergen en de bruine rotsen liggen ineens knalblauwe keien. Het was er heel rustig en we hadden de plek bijna voor ons alleen.

Tip ga 's ochtends vroeg naar Les Rochers Peints. Het licht is dan zacht, het is nog niet warm en je bent er bijna alleen.

Een tussenstop in Agadir

Om de rit naar Essaouira te breken, sliepen we een nacht in Agadir. De stad werd na een aardbeving in 1960 helemaal opnieuw opgebouwd, en is vooral een badplaats waar mensen komen om uit te rusten. Dat was ook ons plan. De zon liet ons eerst wat in de steek, maar 's avonds pikten we nog een paar stralen mee op de boulevard. Met zijn brede lanen, winkels en jachthaven deed het ons een beetje denken aan Knokke.

Zwemmen in Paradise Valley

Voor we verder reden naar Essaouira, stopten we in Paradise Valley, een uurtje ten noorden van Agadir. De naam belooft veel, en de vallei maakt het waar. Een kloof vol palmbomen, rotsen en natuurlijke poelen met helder water waar je kan zwemmen. De locals hebben er gezellige lounge-hoekjes en barretjes ingericht, waar je met een muntthee in de schaduw kan zitten. Het is een korte wandeling vanaf de parking, trek wel stevige schoenen aan.

Tot slot

Het zuiden van Marokko is ideaal om even op adem te komen tussen de drukke steden en de lange ritten. Plan hier zeker een paar rustige dagen in, met een zwembad en uitzicht op de bergen. Jouw droomreis, onze ervaring.