Todra, Dades en Aït Ben Haddou: kloven, een avond bij een lokale familie en filmdecors

Tussen de woestijn en de Atlas loopt de weg van de duizend kasbahs. Je rijdt door een ruig, rood landschap met diepe kloven, groene oases en lemen dorpjes. Hier beleefden we de meest bijzondere avond van de hele reis, en eindigden we op een dakterras met uitzicht over een van de oudste dorpen van Marokko.

De Todrakloof

Onze eerste stop van de dag was de Todrakloof, of Todgha zoals ze hem hier noemen. Op het smalste stuk is de kloof amper tien meter breed, en de rotswanden zijn meer dan driehonderd meter hoog. Je kan er gewoon door wandelen, langs een ondiep riviertje. Langs de kant staan marktkramers met zelfgemaakte kleren, tapijten en juwelen. Kom zeker vroeg, dan heb je de kloof nog een beetje voor jezelf.

Een avond bij een familie in de Dadesvallei

Die dag hadden we afgesproken met een lokale gids uit de Dadesvallei. Hij stapte bij ons in de auto en loodste ons door de vallei. Even voor zijn huis vroeg hij of we zin hadden in een wandeling, en natuurlijk zeiden we ja. Hij nam ons mee langs de route die hij elke dag loopt, langs groene velden, rode rotsen en grillige rotsformaties. Onderweg vertelde hij over zijn leven in de vallei, en je voelde meteen de rust die hij hier gevonden heeft.

Na nog een stop op een uitzichtpunt was het tijd voor de iftar, de maaltijd waarmee je tijdens de ramadan het vasten breekt. Zijn huis staat midden op een berg, het laatste stuk ga je te voet. In de keuken werden de laatste gerechten klaargemaakt, en daarna kwam de ene schotel na de andere op tafel: harira, tajine met kip en paprika, Berberpizza, dadels, amandelen, zelfgemaakte koekjes en griesmeelcake, met yoghurt als dessert. We hebben zelden zo lekker en zo veel gegeten.

De rest van de avond was even gezellig. We hielpen in de keuken, kregen een hennatattoo en leerden hoe vrouwen hier hun sjaal dragen op een trouwfeest. 's Nachts sliepen we op een bed van kussens in de zithoek, onder een berg dekens. De volgende ochtend kregen we een uitgebreid ontbijt op het zonneterras. Met een klein hartje namen we afscheid. Als je de kans krijgt om bij een lokale familie te logeren, doe het: het is de mooiste manier om een land te leren kennen.

Tip vraag bij je accommodatie of ze een lokale gids of een familieverblijf kunnen regelen in de Dadesvallei. Neem een klein cadeautje mee voor je gastgezin.

Filmdecors in Ouarzazate

Op weg naar Aït Ben Haddou passeer je Ouarzazate, het Hollywood van Marokko. In de Atlas Studios werden films als Cleopatra, Aladdin, Asterix & Obelix: Mission Cleopatra en The Mummy opgenomen. Je loopt er tussen Egyptische zuilen, tempels en paleizen van karton en gips. Toen wij er waren, werd er net een film opgenomen en konden we een glimp opvangen. Iets verder staat nog een filmset in de woestijn: het tankstation uit de horrorfilm The Hills Have Eyes, waar gewoon iemand woont.

Aït Ben Haddou bij zonsondergang

Aït Ben Haddou is een ksar, een versterkt dorp van leem, gebouwd tegen een heuvel. Het staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO en werd ook al in heel wat films gebruikt. Als je erdoor loopt, voel je de oude charme: kleine steegjes, lemen muren en veel winkeltjes. Wandel zeker naar boven, want op de top heb je een prachtig uitzicht over het dorp en de vallei. Wij streken neer op een dakterras met kussens, bestelden een muntthee en keken hoe de zon onderging.

Tot slot

Dit deel van Marokko heeft alles: indrukwekkende natuur, oude lemen dorpen en een flinke dosis filmgeschiedenis. Maar wat we het langst zullen onthouden, is die avond bij een familie in de Dadesvallei. Jouw droomreis, onze ervaring.